Jak dobrać głowicę i ustawienia aparatu do rodzaju badania USG?

Obraz uzyskany podczas USG zależy m.in. od rodzaju głowicy oraz ustawień aparatu. Parametry stosowane podczas badania tarczycy będą inne niż podczas obrazowania narządów położonych głęboko w jamie brzusznej. Niewłaściwa konfiguracja sprzętu może ograniczyć widoczność badanej struktury i utrudnić jej interpretację. Dowiedz się, jak dobierać głowicę i ustawienia aparatu do wykonywanego badania USG.

Od czego zależy dobór głowicy do rodzaju badania USG?

Dobór głowicy zaczyna się od określenia położenia badanego narządu oraz dostępu, z którego będzie wykonywane badanie. Głowica liniowa sprawdza się podczas badania struktur powierzchownych, m.in. tarczycy, węzłów chłonnych, naczyń i układu mięśniowo-szkieletowego. Głowica konweksowa obejmuje szersze pole i jest wykorzystywana do obrazowania głębiej położonych obszarów. Z tego powodu wykorzystuje się ją m.in. do oceny jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej. Z kolei niewielkie czoło głowicy sektorowej ułatwia prowadzenie wiązki przez przestrzenie międzyżebrowe, co ma zastosowanie m.in. w echokardiografii. Rodzaj przetwornika trzeba więc dobrać do lokalizacji struktur, dostępnego okna akustycznego oraz budowy pacjenta. Kurs USG dla lekarzy pozwala przećwiczyć wybór głowicy w różnych warunkach anatomicznych.

Jak ustawić częstotliwość, głębokość i ognisko w USG?

Częstotliwość dobiera się do położenia badanej struktury oraz możliwości używanej głowicy. Jej wyższy zakres poprawia rozdzielczość obrazu, lecz ogranicza penetrację, dlatego sprawdza się głównie podczas obrazowania struktur powierzchownych. Niższą częstotliwość stosuje się przy obszarach położonych głębiej, choć kosztem rozdzielczości. Głębokość obrazu ustawia się tak, aby badana struktura była widoczna w całości wraz z potrzebnym otoczeniem anatomicznym. Zbyt duża głębokość zmniejsza jej rozmiar na ekranie i pozostawia niepotrzebny obszar poniżej, natomiast zbyt mała może odciąć fragment pola potrzebnego do oceny. Ognisko umieszcza się na poziomie analizowanego obszaru lub nieco poniżej, co poprawia rozdzielczość boczną. Po zmianie projekcji trzeba ponownie sprawdzić jego położenie względem miejsca poddawanego ocenie. Ustawienia można korygować podczas badania USG, zależnie od projekcji, położenia struktur i jakości uzyskanego obrazu. Podczas zajęć praktycznych lekarz może obserwować na bieżąco, jak zmiana częstotliwości, głębokości i położenia ogniska wpływa na obraz tej samej struktury.

Jak regulować gain, TGC i zakres dynamiki?

Gain określa ogólne wzmocnienie odbieranych ech, a tym samym jasność całego obrazu. Gdy jego wartość jest zbyt wysoka, rośnie widoczność szumu i trudniej ocenić np. światło naczynia; zbyt niska może z kolei ograniczyć widoczność słabiej odbijających struktur. TGC odpowiada za korektę wzmocnienia na różnych głębokościach, dlatego umożliwia osobne rozjaśnienie płytszych albo głębszych części obrazu. Zakres dynamiki reguluje liczbę odcieni szarości widocznych na ekranie. Mniejsza wartość zwiększa kontrast, natomiast większa pokazuje więcej przejść tonalnych. Na kursie USG dla lekarzy można przećwiczyć rozróżnianie sytuacji, w których korekty wymaga ogólne wzmocnienie, od tych, w których trzeba zmienić TGC na określonej głębokości.

Czy preset wystarcza do ustawienia aparatu przed badaniem USG?

Preset ułatwia rozpoczęcie badania USG, jednak po przyłożeniu głowicy trzeba sprawdzić częstotliwość, głębokość, ognisko i wzmocnienie oraz w razie potrzeby dostosować je do uzyskanego obrazu. Budowa pacjenta lub położenie zmiany mogą sprawić, że domyślna konfiguracja będzie wymagała korekty. W ultrasonografii płuc niektóre funkcje przetwarzania obrazu mogą osłabiać widoczność artefaktów wykorzystywanych diagnostycznie. Z tego powodu ustawienia aparatu USG dobiera się z uwzględnieniem specyfiki tego badania.

Jeżeli uzyskany obraz jest niewystarczający do oceny, trzeba sprawdzić, czy ograniczenie wynika z warunków anatomicznych, czy z doboru głowicy i parametrów aparatu. Podczas kursu USG lekarz może przećwiczyć rozpoznawanie źródła takich trudności i dobór odpowiedniej korekty pod nadzorem prowadzącego.