Kurs USG dla ratowników medycznych, które protokoły warto opanować?

Przenośny ultrasonograf nie podpowie, gdzie przyłożyć głowicę ani jak zrozumieć otrzymany obraz. Utworzono więc protokoły, czyli uporządkowane schematy wykonywania badania w określonej sytuacji klinicznej. Na kursie USG dla ratowników medycznych można poznać kilka najważniejszych z nich i przećwiczyć ich wykorzystanie. Czym różnią się poszczególne protokoły?

Jak kurs USG eFAST przygotowuje do badania pacjenta po urazie?

Podczas kursu eFAST ratownik poznaje kolejność badania pacjenta po urazie. Uczy się przykładać głowicę w miejscach, które pozwalają sprawdzić, czy w osierdziu, jamie otrzewnej lub jamie opłucnej zebrał się płyn. Bada również ślizganie opłucnej i szuka objawów wskazujących na odmę. Kursy USG powinny przedstawiać także obrazy trudne do uzyskania. Gazy jelitowe mogą zasłonić badany obszar, opatrunek ograniczyć dostęp do ciała, a pozycja pacjenta utrudnić ustawienie głowicy pod właściwym kątem. Ratownik powinien również wiedzieć, jak interpretować badanie, w którym nie stwierdzono poszukiwanych nieprawidłowości lub nie da się ich jednoznacznie ocenić. Niewielka ilość płynu może pozostać niewidoczna, dlatego wynik trzeba porównać z informacjami o przebiegu zdarzenia, stanem pacjenta i jego parametrami życiowymi.

Czego uczestnik uczy się podczas ćwiczeń z protokołem BLUE?

Podczas ćwiczeń z protokołem BLUE uczestnik uczy się interpretować obrazy spotykane u pacjentów z ostrą dusznością. Poznaje także metody rozpoznawania linii A i B, konsolidacji oraz płynu w jamie opłucnej. Rozmieszczenie tych zmian może wskazać, czy duszność wiąże się na przykład z obrzękiem płuc, zapaleniem płuc lub odmą. Ratownik nie powinien jednak stawiać rozpoznania na podstawie jednego obrazu. Instruktor omawia przypadki, które łatwo zinterpretować zbyt pochopnie. Linie B mogą występować przy obrzęku płuc, ale pojawiają się również w innych zmianach śródmiąższowych. Uczestnik uczy się więc określać, kiedy obraz potwierdza podejrzenie konkretnej przyczyny duszności, a kiedy trzeba zdecydować się na dalszą diagnostykę. W ten sposób minimalizuje się liczbę błędów, które łatwo popełnić podczas ratowania życia.

Kiedy szkolenie warto rozszerzyć o protokoły FEEL i RUSH?

Szkolenie z protokołów FEEL i RUSH warto wybrać, gdy ratownik sprawnie uzyskuje podstawowe obrazy serca, płuc i jamy brzusznej. Oba protokoły stosuje się u pacjentów w ciężkim stanie, dlatego uczestnik powinien mieć doświadczenie w obsłudze aparatu. Jeśli nadal ma problem z orientacją obrazu lub ułożeniem głowicy, lepiej powtórzyć kurs USG dla początkujących. Protokół FEEL przydaje się ratownikom, którzy chcą wykorzystać ultrasonograf podczas zatrzymania krążenia. Na szkoleniu uczą się rozpoznawać ruch serca, płyn w osierdziu oraz wyraźne powiększenie prawej komory. Ćwiczą też wykonanie badania podczas przerwy przeznaczonej na kontrolę rytmu, aby nie opóźnić uciskania klatki piersiowej. RUSH z kolei jest przeznaczony dla osób, które chcą rozszerzyć umiejętności o badanie pacjenta we wstrząsie. Protokół pozwala wykorzystać informacje z obrazu serca, płuc, żyły głównej dolnej, jamy brzusznej i aorty, aby zawęzić możliwe przyczyny pogorszenia stanu chorego.

Jak ćwiczenia praktyczne przygotowują do wykorzystania protokołów w ZRM?

W materiałach szkoleniowych obraz jest zwykle zatrzymany i czytelny. Podczas interwencji pacjent może szybko oddychać, leżeć w niewygodnej pozycji albo mieć opatrunek, który ogranicza dostęp do miejsca badania. W tym samym czasie pozostali członkowie ZRM kontrolują parametry życiowe, podają leki lub przygotowują pacjenta do transportu. Dlatego podczas ćwiczeń uczestnik powinien stosować poznane protokoły w scenariuszach, które odwzorowują takie warunki. Symulacje uczą podziału zadań i wykonywania badania bez przerywania pozostałych czynności ratunkowych. Pokazują również, ile czasu można przeznaczyć na uzyskanie obrazu. Jeśli ratownik przez kilka minut szuka idealnej projekcji, badanie przestaje wspierać zespół i opóźnia pomoc. Instruktor powinien więc nauczyć uczestnika rozpoznawać moment, w którym zebrane obrazy wystarczają do odpowiedzi na konkretne pytanie, a także sytuację, w których lepiej zakończyć badanie.

Nauka protokołów ma za zadanie przygotować ratowników do działania według określonych schematów podczas badania USG. Niezależnie od wybranego zakresu program powinien uczyć pracy pod presją i działania w przypadku niejednoznacznych obrazów. Sprawdź ofertę naszych kursów USG dla ratowników medycznych i wybierz szkolenie obejmujące protokoły odpowiednie do Twojego doświadczenia.