Co zrobić, gdy podczas badania USG nie można uzyskać czytelnego obrazu?

Trudność w uwidocznieniu narządu nie musi oznaczać awarii ultrasonografu. Problem może wynikać z ustawień aparatu, doboru głowicy, ograniczonego okna akustycznego albo budowy anatomicznej pacjenta. Przed sformułowaniem opisu lekarz musi ustalić, czy uzyskany obraz pozwala na wiarygodną ocenę badanego obszaru. Wyjaśniamy, jak znaleźć przyczynę trudności i kiedy zakończyć próby optymalizacji.

Co należy sprawdzić, gdy obraz USG jest nieczytelny?

Najpierw trzeba upewnić się, że wybrany preset i rodzaj głowicy odpowiadają badanemu obszarowi. Struktury położone płytko obrazuje się z użyciem wyższych częstotliwości, które zapewniają dobrą rozdzielczość, lecz mają mniejszą głębokość penetracji. Następnie lekarz reguluje wzmocnienie oraz TGC, czyli wzmocnienie obrazu na poszczególnych głębokościach. Zbyt wysoka wartość uwidacznia szum i zaciera granice tkanek, natomiast zbyt niska utrudnia rozpoznanie słabszych ech. Głębokość obrazowania należy dopasować do położenia badanej struktury i na jej poziomie ustawić ognisko. Funkcja optymalizacji pomaga dobrać parametry początkowe, jednak uzyskany efekt wymaga oceny lekarza i ewentualnych korekt. Kursy USG dla lekarzy pozwalają przećwiczyć zmianę ustawień podczas badań USG oraz pracować z nowoczesnymi ultrasonografami. Uczestnik może dzięki temu obserwować wpływ poszczególnych parametrów na uzyskiwany obraz.

Jak poprawić widoczność struktur w badaniu USG?

Jeżeli ustawienia aparatu są prawidłowe, sprawdź kontakt głowicy ze skórą oraz ilość żelu. Następnie zmień położenie i kąt głowicy, wykorzystując zależnie od badanego obszaru jej przesunięcie, obrót, kołysanie lub wachlowanie. Nieczytelność obrazu podczas badania USG może też wynikać z obecności artefaktów. Ich rozpoznanie pozwala ocenić, czy widoczny element odpowiada rzeczywistej strukturze, czy jest efektem sposobu rozchodzenia się ultradźwięków. Analiza artefaktów jest jednym z zagadnień ćwiczonych podczas wybranych kursów USG.

Czy przygotowanie i warunki anatomiczne pacjenta wpływają na obraz USG?

Warunki obrazowania zależą również od rodzaju badania USG i przygotowania pacjenta. Podczas oceny górnej części jamy brzusznej treść pokarmowa i gaz mogą utrudniać uwidocznienie struktur. W przezbrzusznym USG miednicy wypełniony pęcherz może natomiast pełnić funkcję okna akustycznego. Nie istnieje więc jeden sposób przygotowania odpowiedni dla każdego badania USG. Trudności mogą też wynikać z budowy ciała, dużej głębokości położenia narządu lub właściwości badanych tkanek. Praca w kameralnej grupie daje kursantom więcej czasu na samodzielne badanie USG i sprawdzenie pod okiem prowadzącego, jak dostosować technikę do różnych warunków obrazowania.

Kiedy zakończyć próby poprawy obrazu USG?

Celem optymalizacji jest uzyskanie czytelnego obrazu, który pozwala wiarygodnie odpowiedzieć na pytanie kliniczne. Jeżeli po zmianie ustawień, głowicy, jej położenia, okna akustycznego i pozycji pacjenta wymaganej struktury nadal nie można ocenić, trzeba uwzględnić ograniczenie badania USG w dokumentacji. Nie należy wyciągać rozstrzygających wniosków z fragmentarycznego lub niediagnostycznego obrazu. Dalsze postępowanie, w tym ewentualne badanie kontrolne albo wykorzystanie innej metody obrazowania, zależy od badanego obszaru, wskazania i sytuacji klinicznej.

Jeżeli mimo optymalizacji nie można uzyskać obrazu pozwalającego na wiarygodną ocenę, ograniczenia badania należy uwzględnić w jego opisie. Kurs ultrasonografii umożliwia ćwiczenie doboru ustawień i techniki obrazowania pod nadzorem prowadzącego.